Όταν η ουσία της ομορφιάς συναντάει τον εσωτερικό μας κόσμο… και εκεί συμβαίνει κάτι μαγικό…

ousia-omorfias

Εκφράσεις όπως «Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου… για πες μου ποια είναι η ποιο όμορφη; Που συναντήσαμε στο πολύ αγαπημένο παραμύθι «Η Χιονάτη και Οι εφτά νάνοι.» ή γνωμικά όπως «Η ομορφιά μπορεί να πουλιέται. Στις τράπεζες όμως δεν κατατίθεται ποτέ. Ο τόκος θα ήτανε μια φθορά επιπλέον στο υποτιθέμενο κεφάλαιο», που έγραψε ο Οδυσσέας Ελύτης στο «ΤΟ ΦΩΤΟΔΕΝΤΡΟ ΚΑΙ Η ΔΕΚΑΤΗ ΤΕΤΑΡΤΗ ΟΜΟΡΦΙΑ»  ή ο Ντοστογιέφσκι στο εμβληματικό έργο «Ο Ηλίθιος» θίγει με χαρακτηριστικό τρόπο την έννοια μίας οικουμενικής χριστιανικής ομορφιάς, η οποία μετατρέπεται σε πηγαία δύναμη, όταν ο άνθρωπος την κατακτάει. “Είναι αλήθεια, πρίγκηπα Μίσκιν, πως είπατε κάποτε, «Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο»; Κύριοι, φώναξε δυνατά, απευθυνόμενος σε όλους, ο πρίγκηπας ισχυρίζεται πως η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο! Κι εγώ ισχυρίζομαι πως κάνει τόσο παιχνιδιάρικες σκέψεις, γιατί είναι ερωτευμένος. Κύριοι, ο πρίγκηπας είναι ερωτευμένος. Μην κοκκινίζετε, πρίγκηπα, θα με κάνετε να σας λυπηθώ.
Ποιά ομορφιά θα σώσει τον κόσμο; Είστε πραγματικός χριστιανός; Ο Κόλια λέει πως αποκαλείτε τον εαυτό σας χριστιανό…

«Ο Ηλίθιος»

Μας βάζουν σε σκέψεις για την έννοια της ομορφιάς και τα αποτελέσματα της!!

Ανά τους αιώνες η ομορφιά και η κατάκτηση αυτής αποτελούσε κεντρική θεματολογία όχι μόνο στους στοχαστές και στους φιλόσοφους της εποχής, αλλά αποτελούσε θέμα έμπνευσης και σε μεγάλους εκπροσώπους  της τέχνης και του κοινωνικού πολιτισμού. Η εκτεταμένη αναζήτηση αυτής από τα ανθρώπινα όντα και η εσωτερική επιθυμία τους να  συναντηθούν με αυτήν μαρτυράνε την ανάγκη των ανθρώπων να εξασφαλίσουν την υλική τους επιβίωση, την κοινωνική αναγνώριση, όπως αυτή ορίζεται από τα κοινωνικά πρότυπα κάθε εποχής και να γεύονται τις ομορφιές της ζωής και τα παράγωγα της.

Και για να μιλήσουμε για την σημερινή εποχή, όπου η φευγαλέα και παραπλανητική εικόνα συγκεντρώνει πάνω της όλες τις φιλοδοξίες και τα όνειρα των νέων, η έννοια της ομορφιάς πλέον έχει ξεπέσει στη θέση της ματαιοδοξίας και της πρόχειρης οφθαλμικής αυταπάτης του ωραίου. Ο άνθρωπος μετατρέπεται σιγά σιγά σε μία αισθητική ύπαρξη, με μονοδιάστατη κυρίως δραστηριότητα να κυνηγά την ομορφιά, αγνοώντας μονάχα ότι η ίδια ομορφιά υπάρχει ήδη μέσα του. Το μόνο που χρειάζεται να κάνει  είναι να σταματήσει να κυνηγά κάτι που είναι έξω από αυτόν και να στοχεύσει την προσοχή του σε ότι υπάρχει στον εσωτερικό του κόσμο.

«Η ομορφιά παίρνει σάρκα και οστά, όταν δεν υποτάσσεται σε κανένα εξωτερικό σκοπό, αλλά είναι αυτοτελής.»

Πως μπορούμε λοιπόν να ανακαλύψουμε την ομορφιά που κρύβουμε μέσα μας και πως με ποιους τρόπους θα την αναγνωρίσουμε και θα την εμπλουτίσουμε;

  1. Παιδεία και Γνώση

Θα ακουστεί κλισέ, αλλά η μόρφωση και η παιδεία αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο για την σταθερή διαμόρφωση μίας αρμονικά δεμένης κοινωνίας που θέτει την ομορφιά στον βωμό της πνευματικής εξέλιξης του ανθρώπου. Είναι ωραίο να γνωρίζουμε πράγματα και πληροφορίες για τον κόσμο που ζούμε, για το περιβάλλον μας και για το πως μπορούμε να το προστατεύσουμε, για την ιστορία άλλων λαών και μακρινών τόπων, για τα μνημεία και τις παραδόσεις που μας άφησαν οι πρόγονοί μας για κληρονομιά, για το πως μπορούμε να βοηθάμε την ανθρώπινη εξέλιξη μέσα από την επιστήμη και την ιατρική, για το πως θα κάνουμε την ζωή μας πιο εύκολη, με σκοπό την συλλογική κοινωνική ευημερία. Θα έλεγα ότι η γνώση και η πνευματική  καλλιέργεια αποτελούν θεμελιώδη εφόδια για την κατάκτηση των ηθικών οικουμενικών αξιών που έχουν στο στόχαστρο τον σεβασμό κάθε ζωντανού οργανισμού πάνω στην γη.

  1. Τέχνη

Η τέχνη τα τελευταία χρόνια έχει προσελκύσει όλο και περισσότερο κόσμο, δίνοντας ένα μεγάλο βήμα σε αυτούς που ασχολούνται για πρώτη φορά με οποιαδήποτε μορφή της την ευκαιρία να δημιουργήσουν κάτι τελείως μοναδικά δικό τους. Η αυθεντικότητα και η αγνότητα που εκφράζεται μέσα από την τέχνη βαφτίζει οποιονδήποτε αφεθεί σε αυτήν καλλιτέχνη και πρωτοπόρο. Μα φυσικά πρωτοπόρο, γιατί αυτό που αναδύεται με φυσικότητα από μέσα μας, είναι κάτι το ξεχωριστό που αφήνει πίσω του την προσωπική σφραγίδα του δημιουργού και μαζί με αυτήν και μία αίσθηση αθανασίας. Όσο υπάρχει και διατηρείται ένα έργο τέχνης, τόσο υπάρχει και ζει ο δημιουργός του. Η ομορφιά του αυθεντικού είναι κλασσική και αναλλοίωτη αξία σε κάθε εποχή.

  1. Σεβασμός και Αποδοχή της Μοναδικότητας

Η αποδοχή και ο σεβασμός είναι τα δύο βασικά συστατικά για την δημιουργία επιτρεπτικών κοινωνικών και διαπροσωπικών σχέσεων. Το να αποδέχεσαι την διαφορετικότητα του άλλου και την μοναδικότητα του άλλου σε κάνει  πηγή ομορφιάς, εφόσον μόνο ωραία και ευχάριστα συναισθήματα αφήνεις σε αυτόν που είναι δίπλα σου. Η ομορφιά του ανθρώπου αντανακλά πανανθρώπινες αξίες και δεν αναγνωρίζει κοινωνικά και ταξικά προνόμια.

  1. Αγάπη και Ενσυναίσθηση (be the hero)

H  αγάπη και η φροντίδα είτε προς τον εαυτό μας, είτε προς τα αγαπημένα μας πρόσωπα αποτελεί μία διαδικασία που ευεργετεί καταλυτικά και τον πομπό και τον δέκτη αυτής. Όταν αγαπάμε νιώθουμε δυνατοί και γεμάτοι που μπορούμε και είμαστε αυτοί που μοιράζουν συναισθήματα ζεστασιάς, νιώθουμε αυτοπεποίθηση που είμαστε και εμείς με την σειρά μας αυτό το περιβάλλον που απολαμβάναμε κάτω από τις φτερούγες των παντοδύναμων γονιών. Μα και όταν είμαστε δέκτες της αγάπης, νιώθουμε άξιοι της αγάπης αυτής, μοναδικοί και ξεχωριστοί γιατί μας επέλεξαν να μας δείξουν την αγάπη τους και αξίζουμε να είμαστε αυτοί που θα απολαύσουμε τον έρωτα, την αγάπη και την φροντίδα, όπως το αξίζει κάθε ανθρώπινη ύπαρξη. Γίνε ο ήρωας σου. Αγάπησε τον εαυτό σου, βρες την ομορφιά σου μέσα από την αποδοχή της ομορφιάς του άλλου.

 

“BE REAL, BE YOU.”