Κατερίνα Φουρτούνη

Η Κατερίνα Φουρτούνη δίνει την δικιά της οπτική γωνία σε ζητήματα που απασχολούν σήμερα τους νέους και απαντάει με σαφήνεια και ειλικρίνεια στις ερωτήσεις που τις θέσαμε στα πλαίσια μιας ενημερωτικής συνέντευξης στο joinyoursoul!

Λίγα λόγια για εσένα: με τι ασχολείσαι, ποια η επαγγελματική δραστηριότητα;

Σπούδασα σχέδιο μόδας στην Φλωρεντία και έκτοτε ασχολούμαι επαγγελματικά με τον τομέα του ρούχου.

Η ελληνική οικογένεια διαδραματίζει σημαντικό ρόλο καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του ατόμου; Ποια η γνώμη σου πάνω σε αυτό;

Θεωρώ πως παίζει τον ρόλο της αναλόγως των βιωμάτων ενός ανθρώπου. Τη ψυχολογία σου μπορεί να την στιγματίσει οτιδήποτε ειδικά μέχρι την ενήλικη ζωή, όποτε οποιοδήποτε περιβάλλον στο οποίο βρίσκεσαι, οικογένεια, σχολείο, φίλοι κτλ μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη του χαρακτήρα σου και στην ψυχοσύνθεση σου.

Πιστεύεις ότι η οικογένεια μπορεί να αποτελέσει πηγή προβλημάτων στην υγιή ψυχική ανάπτυξη ενός ατόμου; Πώς;

Σίγουρα, όπως ανέφερα και παραπάνω, οποιαδήποτε συναναστροφή μπορεί να αποτελέσει πηγή ψυχικών προβλημάτων η να διαμορφώσει τον χαρακτήρα. Παρόλα αυτά η οικογένεια παίζει έναν πολύ σημαντικό ρόλο στη ζωή του κάθε ατόμου, μπορεί να γίνει το στήριγμα του ή ο εφιάλτης του διότι αποτελείται από ανθρώπους με τους οποίους περνάει ένα πολύ μεγάλο διάστημα στη ζωή του, οι οποίοι του εξασφαλίζουν την επιβίωση στη παιδική του ηλικία που είναι ανίκανο να προστατευτεί, να βρει στέγη η φαγητό. Εάν οι προστάτες ενός ατόμου συμπεριφέρονται βίαια ή γίνονται υποτακτικοί ακόμη και υπερβολικά προστατευτικοί, το πιθανότερο είναι να δημιουργήσουν θέματα σε ένα παιδί. Κατά τη δική μου γνώμη όλοι οι γονείς θα πρέπει να συμβουλεύονται κάποιον ψυχολόγο ανά διαστήματα ώστε να μεγαλώσουν ένα υγείες πλάσμα.

Έχετε κάποια εμπειρία από ψυχολογική υποστήριξη ή ψυχοθεραπεία; Ποια η γνώμη σας για την ψυχολογική υποστήριξη; Ποια φιλοσοφία ψυχοθεραπείας σας βοηθάει ιδιαίτερα να εντοπίζεται την ισορροπία και να αποδίδετε λειτουργικά στην καθημερινότητα σου;

Φυσικά και έχω λόγω της ΔΕΠΥ, χωρίς όμως να τη χρειάζομαι πλέον τόσο συχνά. Κατανόησα πολύ γρήγορα το πρόβλημα μου, τι με βοηθάει τι όχι, πως να αντιμετωπίζω πιο εύκολα δύσκολες καταστάσεις. Παρόλα αυτά επειδή κάποιες φορές είναι πιο περίπλοκο λόγω του ότι συνδέεται με μια νευρολογική δυσλειτουργία για το οποιοδήποτε θέμα συμβουλεύομαι γιατρό εξειδικευμένη πάνω στη ΔΕΠΥ. Γνωρίζω ότι υπάρχουν διάφορα είδη ψυχοθεραπείας, δεν γνωρίζω προσωπικά πως λειτουργούν γιατί είμαι μια ιδιαίτερη περίπτωση και το μόνο που κάνει η δίκη μου γιατρός όταν την χρειάζομαι είναι να με συμβουλεύει και να μου μαθαίνει πως να αντιμετωπίζω κάποια θέματα. Θεωρώ απαραίτητη πλέον την ψυχολογική βοήθεια από ειδικούς, είναι ένα μικρό οικονομικό κόστος το οποίο μπορεί να αγοράσει την ευτυχία σου, σίγουρα αξίζει περισσότερο από οποιοδήποτε υλικό αγαθό. Δυστυχώς ο κόσμος ακόμη έχει ταμπού και θεωρεί ότι μπορεί μόνος του να αντιμετωπίσει τα πάντα, κι αυτό δεν είναι μαγκιά αλλά αδυναμία.

Πιστεύετε ότι άνθρωπος επηρεάζεται περισσότερο από το παρόν ή το παρελθόν;

Απ´ όσο γνωρίζω υπάρχει το μετατραυματικό σοκ, το οποίο δημιουργείται από μια κακή εμπειρία, και μπορεί να το κουβαλάς χρόνια. Σίγουρα κάποιοι επηρεάζονται από το παρελθόν. Εγώ προσπαθώ να το προσπερνώ, σίγουρα κι εγώ ως παιδί δυσκολεύτηκα, είχα μαθησιακές δυσκολίες τις οποίες δεν μπορούσα να αντιληφθώ ούτε εγώ ούτε οι γονείς μου ούτε οι καθηγητές μου λόγω του ότι η ΔΕΠΥ ήταν μια άγνωστη διαταραχή τότε. Δεν με επηρεάζει πλέον, ίσως να είχα καταφέρει περισσότερα εάν το γνώριζα από πριν, ίσως όλα τα ήταν διαφορετικά αλλά πάλι ζω και αναπνέω και έχω ακόμη χρόνο να αλλάξω ότι με χαλάει στη ζωή μου. Το παρελθόν πρέπει να το αφήνουμε το παρόν να το ζούμε και το μέλλον να μας δίνει δύναμη.

Από τι υποφέρει ο σύγχρονος άνθρωπος;

Από πολλά, αλλά σίγουρα από ανασφάλεια. Ζούμε σε μια εποχή όπου έχουμε την γνώση με το μέρος μας μιας και υπάρχει εύκολη πρόσβαση σε αυτή, κι ακόμα δυσκολευόμαστε να κατανοήσουμε τι πάει να πει ελευθερία. Ακόμη υπάρχουν ταμπού με τη διαφορετικότητα, οι περισσότεροι την ανέχονται αλλά δεν την δέχονται δίπλα τους, σε μια εποχή που όλα εξηγούνται, μερικοί δεν καταλαβαίνουν, εάν αυτό δεν έχει να κάνει με την ανασφάλεια τότε με τι συσχετίζεται;

Ποιες είναι οι εντυπώσεις σας για την ελληνική πραγματικότητα έτσι όπως την βιώνεται, ως ένας αισιόδοξος νέος; Περάσαμε μία δύσκολη κατάσταση καραντίνας. Ποια η εμπειρία σας;

Για εμένα δεν ήταν εύκολα τα πράγματα στην αρχή, βίωσα μια κατάθλιψη και πολλές κρίσεις άγχους, οι οποίες σχετίζονται με το πρόβλημα μου, αλλά το ξεπέρασα με τη βοήθεια της γιατρού μου. Ότι περνάμε αύριο θα ανήκει στο παρελθόν. Ας μη χρησιμοποιήσουμε αυτή την κατάσταση ως δικαιολογία για τα όσα θα προκύψουν από δω και πέρα κι ας προσπαθήσουμε από την αρχή. Δυστυχώς μόνο γκρίνια ακούω μονίμως, την οποία καταλαβαίνω όταν καταστρέφεται η δουλειά σου και σκέφτεσαι ότι ίσως δεν θα έχεις να φας ή όταν κινδυνεύει η υγεία σου, αλλά το δεν αντέχω άλλο το να είμαι κλεισμένος είναι λίγο άδικο. Κανείς δεν αντέχει, δεν μάθαμε να ζούμε περιορισμένοι, όμως όταν ξέρεις ότι θα καθαρίσει ο ορίζοντας δεν υπάρχει λόγος να σε ενοχλεί που είσαι κλεισμένος μέσα, η υπομονή είναι αρετή και οι αρετές πολύτιμες.

Ως ένα παιδί που είχε διαγνωστεί με ΔΕΠΥ μπορείτε να μας μιλήσετε για την διάγνωση, τι σημαίνει για εσάς ένα παιδί υπεκινητικό; Ποια η συμβουλή σας στους γονείς για να διαχειριστούν πιο ομαλά τις απαιτήσεις των παιδιών αυτών;

Δεν διαγνώστηκα ως παιδί αλλά ως ενήλικη γυναίκα κι αυτό είναι το πρόβλημα. Τα παιδιά πλέον δεν έχουν να φοβούνται κάτι, εάν διαγνωστείς σε μικρή ηλικία θα το αντιμετωπίσεις, είναι κάτι πολύ απλό! Δεν ήμουν ποτέ υπερκινητική, για την ακρίβεια έχω ΔΕΠ, (απλώς Διαταραχή Ελλειματικής Προσοχής). Αρχικά να συμβουλεύονται πάντα εξειδικευμένο γιατρό και να βρουν και έναν coach που θα τα βοηθήσει με διάφορες τεχνικές. Επίσης να τα σέβονται, να αντιλαμβάνονται ότι ακόμη κι αν τους δυσκολεύουν δεν είναι δικό τους λάθος, απλώς έτσι λειτουργεί ο εγκέφαλος τους, να είναι υπερήφανοι γιατί τα παιδιά με ΔΕΠΥ κάνουν μεγαλύτερες προσπάθειες από τα υπόλοιπα και όταν τα καταφέρνουν σε κάτι είναι πραγματικά νικητές.

 Ποιο είναι το αγαπημένο σου βιβλίο και ποιο θέμα διαπραγματεύεται;

Όσο κ εάν με δυσκολεύει το διάβασμα, ένα από τα βιβλία που κατάφερα να διαβάσω πολύ εύκολα είναι η οδύσσεια του διαστήματος, γραμμένο τη δεκαετία του 70 αρκετά προφητικό για την εποχή του, αφηγείται μια διαστημική αποστολή αλλά αναφέρεται κυρίως στην τεχνητή νοημοσύνη και δημιουργεί απορίες πάνω στο εάν θα μας βοηθήσει ή θα μας καταστρέψει. Μου αρέσουν επίσης βιβλία εγκυκλοπαιδικού περιεχομένου, τα οποία μου παρέχουν γνώσεις πάνω σε διάφορα θέματα, πέρυσι ξεκίνησα να διαβάζω ένα του Yuval Noah Harari και πραγματικά με εντυπωσίασε, έχω σκοπό να διαβάσω και αλλά βιβλία του.

Τελικά υπάρχει ο έρωτας στα χρόνια της τεχνολογίας; Και αν ναι, πώς είναι;

Ο έρωτας είναι συναίσθημα, ένας μικρός ενθουσιασμός λίγο πριν την εξάρτηση. Παρόλα αυτά δεν θεωρώ ότι μπορεί να πάψει να υπάρχει ένα συναίσθημα ή ότι μπορεί η τεχνολογία να το αλλοιώσει. Σίγουρα αλλάζει η νοοτροπία του ανθρώπου με τα χρόνια άρα και το πως αντιμετωπίζει τα συναισθήματα του, απλώς πολλές φορές το διαφορετικό το αντιμετωπίζουμε ως κάτι κακό γιατί στην αρχή δεν δίνουμε στον εαυτό μας τον απαραίτητο χρόνο ώστε να το αντιληφθεί. Μπορεί να αλλάζει ο τρόπος αλλά δεν μπορεί τόσο απλά να εξαφανίσει ένα κομμάτι του εαυτού μας.