5 συμβουλές που δίνεις στους ανθρώπους που έρχονται αντιμέτωποι με τις διατροφικές διαταραχές.

  • Σταμάτα να ρίχνεις το φταίξιμο σε σένα συνέχεια. Δεν φταις εσύ απόλυτα για αυτό που σου συμβαίνει, ξέρεις πολύ καλά ότι είναι ένας συνδυασμός πολλών παραγόντων. Είναι όμως ευθύνη και επιλογή σου να κάνεις οτιδήποτε περνάει από το χέρι σου να σε σώσεις.
  • Προσπάθησε να μην έρχεσαι σε επαφή με ανθρώπους και καταστάσεις που σου θυμίζουν τις δικές σου καταστροφικές συμπεριφορές,
  • Ξεκίνα κάθε μέρα στολίζοντας όμορφα αυτό που επρόκειτο να φας. Βγάλε το φωτογραφία. Απόλαυσε το. Αναζήτησε νέες συνταγές, γίνε δημιουργικός και δείξε με αυτόν τον τρόπο σεβασμό στον εαυτό σου, μην τον κουράζεις άλλο. Είναι το καύσιμο σου.
  • Κάνε πράγματα που αύριο θα σε γεμίζουν περηφάνεια. Η διατροφική διαταραχή σε δίδαξε, σε σκληραγώγησε αλλά με την ίδια δύναμη πρέπει τώρα να της δώσεις το ίδιο μάθημα. Ζήτα βοήθεια ειδικού στην θεραπεία σου, μην αργείς άλλο, έχασες τόσα όμορφα πράγματα εκεί έξω επειδή η φωνή, σου φώναζε να απομονωθείς. Μην ντρέπεσαι!
  • Το κυριότερο και σημαντικότερο όμως που λέω πάντα: Γίνε εσύ το σπίτι σου, η οικογένεια σου, ο γάμος σου. Πρέπει εσένα πρώτα να αγαπήσεις, εσένα πρώτα να θαυμάσεις. Όταν πια γίνουμε καλά, όταν η ουσία της ζωής μας θα είναι αυτό και όχι η ποσότητα των φαγητών, η υπερφαγία λόγω μοναξιάς και το μέτρημα θερμίδων, τότε αυτή η αγάπη θα γίνει διπλή και θα διδάξουμε στα παιδιά μας τι σημαίνει πραγματική δύναμη και αγάπη.

Κατερίνα, Δύναμις

Τα βήματα που πρέπει να κάνει κανείς για να αντιμετωπίσει και να ανταπεξέλθει στον αγώνα του απέναντι στις διατροφικές διαταραχές.

Δυστυχώς οι διατροφικές διαταραχές δεν έχουν κανόνες, δεν ακολουθούν κατευθυντήριες γραμμές και είναι όσο πιο μοναχικές γίνεται. Το κυριότερο και πρώτο βήμα σε μια ψυχική διαταραχή είναι η ΑΠΟΔΟΧΗ. Αποδέχομαι αυτό που είμαι σήμερα, με τα σωστά και τα λάθη μου, αλλά θέλω να γίνω η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου για να μπορέσω να με θαυμάσω ξανά, αναγνωρίζοντας πως αυτή η εκδοχή μου είναι άρρωστη και αυτοκαταστροφική.

Όταν πια έχει κανείς καταφέρει να δραπετεύσει από την τύφλωση που του προκαλεί η συγκεκριμένη διαταραχή, διότι αντιλαμβάνεται πως δεν θέλει να ζει πια έτσι, πρώτο μέλημα είναι να τρέφεται πιο συχνά, όσο δύσκολο και αν είναι, ακούγοντας τις ανάγκες του σώματος και κυρίως του μυαλού του. Το μυαλό εν προκειμένω πεινάει πολύ. Παρότι το να ζητήσει κανείς βοήθεια ειδικού, θέλει αρκετό θάρρος, αυτό το βήμα θα είναι και το πιο καθοριστικό για την ολοκληρωμένη θεραπεία. Οι συζητήσεις με εξειδικευμένους ανθρώπους καθώς και το υποστηρικτικό περιβάλλον θα κάνουν τις συνθήκες ακόμα πιο ευνοϊκές. Η αποφυγή ανθρώπων και περιστάσεων που προκαλούν κακές σκέψεις ξανά και ενδεχόμενο υποτροπών είναι δεδομένη.

Θα πάρει καιρό, θα χρειαστεί αγάπη και υπομονή, αλλά θα αξίζει. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη λύτρωση και περηφάνεια για κάποιον που έχει φτάσει σε αυτό το σημείο. Εμένα προσωπικά η σκέψη μιας ακόμα ζωής μέσα μου μελλοντικά, με κάνει να μένω σταθερή στον στόχο, ακόμα και αν χάνομαι κάποιες φορές! Είσαι η δύναμη σου!